LA TRADITION ET LES TRADITIONS
99; Evangelisch und Römisch-katholische Kernfragen der heutigen Dis-
kussion, Göttingen, 1961; J. PELIKAN, Die Tradition im Konfessionellen
Luthertum, dans Luther, Rundschau, 6 (1956-1957), p. 228-237 (texte
anglais dans Lutheran World, 3 (1956-1957), p. 214-222; H. Roux, La
Tradition, dans Foi et Vie, mai-juin 1954; H. RÜCKERT, Schrift, Tra-
dition, Kirche, Lunebourg, 1951; H. SCHÜLSSLER, Wahrheit und Ueber-
lieferung zwischen den Konfessionen. Zur Diskussion um Schriftprinzip
u. kirchliches Lehramt, dans Festgabe J. Lortz, Baden-Baden, 1958, t. I,
p. 109-134; W. SCHWEITZER, Schrift und Dogma in der Ekumene...,
Gutersloh, 1953; K. E. SKYDSGAARD, Schrift und Tradition. Bemerkun-
gen zum Traditionsproblem in der neueren Theologie, dans Kerygma u.
Dogma, 1 (1955), p. 161-179, trad. anglaise, d'après laquelle nous citons,
Scripture and Tradition. Remarks on the Problem of Tradition in Theo-
logy Today, dans The Scottish Journal of Theol., 9 (1956), p. 337-358;
M. THURIAN, L'Unité visible des chrétiens et la Tradition, dans Verbum
Caro, nº 37 (1961), et tiré à part, mêmes titre et pagination.
Études catholiques: A.-M. DUBARLE, Écriture et Tradition à propos
de publications protestantes récentes, dans Istina, 5 (1956), p. 399-416 et
6 (1957), p. 113-128; G. DEJAIFVE, Bible et Tradition dans le luthera-
nisme contemporain, dans N. R. T., 78 (1956), p. 33-49; P. LENGSFELD,
op. cit., voir en particulier p. 147 s., « Verständnis für Tradition ».
2. Voir E. H., ch. III, sect. A. Répondant aux 95 thèses de Luther,
au début de 1518, SYLVESTRE PRIERIAS disait, par exemple : « Veniae sive
indulgentiae autoritate Scripturae nobis non innotuere, sed autoritate
ecclesiae Romanae Romanorumque Pontificum, quae maior est » (dans
LÖSCHER, Vollständige Reformations-Acta, Leipzig, 1723, t. II, p. 31).
3. Il existe tout de même quelques exceptions, dont la principale est
celle de THOMAS NETTER contre Wyclif. Il distingue la « fides Scriptu-
rarum », c'est-à-dire la croyance pour autant qu'elle est immédiatement
réglée par les Écritures, et la « fides Ecclesiae communis, quam Jesus
Christus, quam etiam apostolus Paulus tradebat non scriptam » (Doc-
trinale, proemium).
4. Voir E. H., p. 184 s.; H. HOLSTEIN, La Tradition dans l'Église,
Paris, 1960, p. 96 s. 254 s.; A. SPERL, Zur Geschichte des Begriffes « Tra-
dition» in der Evangelischen Theologie, dans Das Wort Gottes in Ges-
chichte und Gegenwart. Theol. Aufsätze v. Mitarbeitern an der Augustana-
Hochschule in Neuendettelsau, hrsg. v. W. ANDERSEN, Munich, 1957,
P. 147-159.
5. Ainsi E. KINDER, dans Die Katholizität, p. 11-13, et Festg. Karrer;
K. E. SKYDSGAARD, dans Scottish Journ., p. 337, 345 s.
6. Voir E. H., p. 187 s.; A. BENOIT, op. cit. (ch. VI, n. 18), p. 19 s.
7. A. SPERL, Melanchton zwischen Humanismus und Reformation. Eine
Untersuchung über den Wandel des Traditionsverständnisses bei Mel. u.
die damit zusammenhängenden Grundfragen seiner Theologie, Munich,
1959; P. FRAENKEL, Testimonia Patrum. The Function of the Patristic
Arguments in the Theology of Philip Melanchton, Genève, 1961. Pour
Melanchton, Dieu s'est révélé « in scriptis propheticis, apostolicis et
symbolicis » (Corpus Ref., IX, 735: SPERL, p. 167).
8. « Cum haec traditio nihil aliud sit quam Scripturae ipsius expli-
catio et interpretatio, ita ut non inepte dici potest, Scripturam esse
implicatam quandam et obsignatam traditionem, traditionem vero esse
Scripturam explicatam et resignatam » (De officio pii ac publicae tran-
330
